SOSYAL GÜVENLİK KURUMU İZİN YÖNERGESİ

SOSYAL GÜVENLİK KURUMU İZİN YÖNERGESİ I. KISIM Genel Esaslar BİRİNCİ BÖLÜM Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar Amaç MADDE 1- (1) Bu Yönergenin amacı, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı personelinin izin haklarına ilişkin usul ve esasları düzenlemektir. Kapsam MADDE 2- (1) Bu Yönerge, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı merkez ve taşra teşkilatında 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 4 üncü maddesine göre istihdam edilen personeli kapsar. Dayanak MADDE 3- (1) Bu Yönerge, 14/07/1965 tarihli ve 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu, 29/10/2011 tarihli ve 28099 sayılı Resmi Gazetede Yayımlanan Devlet Memurlarına Verilecek Hastalık Raporları ile Hastalık ve Refakat İznine İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik, 06/06/1978 tarihli ve 7/15754 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla yürürlüğe konulan Sözleşmeli Personel Çalıştırılmasına İlişkin Esaslar, Sosyal Güvenlik Kurumu Sözleşmeli Bilişim Uzmanlarının İstihdamı ile İlgili Usul ve Esaslar ile 5502 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kanunu hükümlerine dayanılarak hazırlanmıştır. Tanımlar MADDE 4- (1) Bu Yönergede yer alan; a) Başkan: Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanını, b) Başkan Yardımcısı: Görev dağılımında ilgili birimin bağlı olduğu Sosyal Güvenlik Kurumu Başkan Yardımcısını, c) Birim: Başkanlık merkez teşkilatında yer alan ana hizmet, danışma ve yardımcı hizmet birimleri ile taşra teşkilatında yer alan sosyal güvenlik il müdürlüğü ve sosyal güvenlik merkezi müdürlüğünü, ç) Birim Amiri: Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı merkez teşkilatındaki ana hizmet, danışma ve yardımcı hizmet birimlerinin amirlerini, taşra teşkilatında ise sosyal güvenlik il müdürleri ile sosyal güvenlik merkezi müdürlerini, d) Hastalık raporu: İlgili mevzuatında öngörülen usul ve esaslar çerçevesinde yapılan muayene ve tedavi sonucunda yetkili hekim veya sağlık kurulları tarafından hastanın sağlık durumunu belirtmek amacıyla düzenlenen belgeyi, e) İşçi: 4857 sayılı Kanunun 2 nci maddesine göre bir iş sözleşmesine dayanarak çalışan gerçek kişiyi, f) Kurum: Sosyal Güvenlik Kurumunu, g) Kurul raporu: İlgili mevzuatında öngörülen usul ve esaslar çerçevesinde yapılan muayene ve tedavi sonucunda hastanın sağlık durumunu belirtmek amacıyla oluşturulan sağlık kurulları tarafından düzenlenen belgeyi,

ğ) Memur: 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 4 üncü maddesinin (A) bendine göre görev yapanları, h) Memuriyet mahalli: Memurun asıl görevli olduğu veya ikametgâhının bulunduğu şehir ve kasabaların belediye sınırları içinde bulunan mahaller ile bu mahallerin dışında kalmakla birlikte yerleşim özellikleri bakımından bu şehir ve kasabaların devamı niteliğinde bulunup belediye hizmetlerinin götürüldüğü, büyükşehir belediyelerinin olduğu illerde ise il mülki sınırları içinde kalmak kaydıyla memur ve hizmetlinin asıl görevli olduğu veya ikametgâhının bulunduğu ilçe belediye sınırları içinde kalan ve yerleşim özellikleri bakımından bütünlük arz eden yerler ile belediye sınırları dışında kalmakla birlikte yerleşim özellikleri bakımından bu yerlerin devamı niteliğindeki mahaller ve kurumlarınca sağlanan taşıt araçları ile gidilip gelinebilen yerleri, ı) Sözleşmeli personel: 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 4 üncü maddesinin (B) bendine göre sözleşmeli personel statüsünde görev yapanlar ile 5502 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kanununun 28 inci maddesi kapsamında çalışan sözleşmeli personeli, i) Yıl: Bir takvim yılını, ifade eder. İKİNCİ BÖLÜM Genel Esaslar Belge kullanımı MADDE 5- (1) İzinler, personelin görevli bulunduğu birim insan kaynakları servisince http://personel.sgk.intra/personel/ portal adresinde yer alan formlara kayıt yapılarak kullanılır. Bu formların 6 ncı maddede belirtilen amirler tarafından imzalanmasını müteakip bir örneği izne konu olan diğer belgelerle birlikte memurun özlük dosyasında/çalıştığı birimdeki dosyasında (elektronik arşiv sistemine geçildikten sonra, elektronik ortamda) muhafaza edilir. II. KISIM Memurların İzinleri BİRİNCİ BÖLÜM İzin Çeşitleri ve İzin Vermeye Yetkili Amirler İzin çeşitleri ve izin vermeye yetkili amirler MADDE 6- (1) Memurlar için öngörülen izin çeşitleri şunlardır: a) Yıllık izin, b) Mazeret izni, c) Hastalık ve refakat izni, ç) Aylıksız izin, d) Diğer izinler. (2) Birinci fıkrada belirtilen izinler, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı İmza Yetkileri Yönergesinde belirtilen amirler tarafından verilir.

İKİNCİ BÖLÜM Yıllık İzin Yıllık izin MADDE 7- (1) 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 102 nci maddesi gereği, hizmet süresi bir yıldan on yıla kadar (on yıl dâhil) olanların yıllık izin süreleri yirmi gün, on yıldan fazla olanların ise otuz gündür. On yılın tamamlandığı günü takip eden günden itibaren 30 gün izne hak kazanılmakta olup, bu izne hak kazanmadan önce yıllık iznin tamamının veya bir kısmının kullanılmış olması bu hakkı ortadan kaldırmaz. (2) Memura verilecek yıllık izin süresinin hesabında; hangi statüde olursa olsun, kamu kurum ve kuruluşlarında geçen hizmet süreleri, muvazzaf askerlikte geçen süreler ve kamu kurum ve kuruluşlarında geçmese dahi Devlet memurlarının kazanılmış hak aylıklarında değerlendirilen hizmet süreleri dikkate alınır. Aday memur dahi olsa, söz konusu hizmetlerin toplamı en az bir yıl olan memurlara yıllık izin hakkı kullandırılır. (3) Bir yılını tamamlamayan memurlara yıllık izin verilmez. Ancak, 1 inci yılın doldurulduğu günü takip eden günden itibaren 20 gün yıllık izin kullanımı mümkündür. Bu şekilde verilen izin işe girdiği yılın değil, izni hak ettiği yılın izni olarak kabul edilir. Örneğin; 31/12/2012 tarihinde göreve başlayıp 31/12/2013 tarihinde 1 yıllık hizmet süresini dolduran memur 2013 yılına ait 20 günlük yıllık izne hak kazanır ve bu hakkını 2014 yılında kullanabilir. (4) Yıllık izinlerin memuriyet mahalli dışında geçirilmesi halinde izin vermeye yetkili amirce, yılda bir defaya mahsus olmak üzere kullanılacak izin süresine gidiş ve dönüş için en çok iki gün yol süresi eklenebilir. (5) Memurluğa yeniden atanan veya uzun dönem askerlik dönüşü göreve başlayan memurlara, sadece göreve başladıkları yıl içerisindeki hak ettikleri yıllık izinleri verilir. Ancak, memur istifa ettiği yıl tekrar göreve başlarsa bir önceki yıldan kullanmadığı izinleri de verilir. (6) Kuruma naklen atanan memurların izinleri, izne esas hizmet süreleri ile maaş nakil bildirimlerinde belirtilen izin süreleri dikkate alınarak verilir. (7) Memurlara gelecek yılın izninden düşülmek üzere yıllık izin verilemez. (8) Görevlendirme ile kadro birimi dışındaki bir birimde veya kurumda çalışan memurların yıllık izinleri görevli bulunduğu birimin amiri tarafından verilir. Yıllık izinlerin kullanılışı MADDE 8 - (1) Yıllık izin, görevin aksamaması şartıyla amirin uygun bulacağı zamanlarda toptan veya ihtiyaca göre kısım kısım kullanılabilir. Bir önceki yıl kullanılmayan izin ile cari yıl izni olmak üzere birbirini izleyen iki yılın izni, bir arada verilebilir. Cari yıl ile bir önceki yıl hariç önceki yıllara ait kullanılmayan izin hakları düşer. (2) Memurlarca kullanılamayan izinlerin müteakip yılda kullanılabilmesi için memur tarafından dilekçe verilmesine veya Kurum tarafından onay alınmasına gerek bulunmamaktadır.

(3) Yıllık izinlerin yıl içerisinde kullanım zamanı konusunda birim amirleri iş ve işleyişin durumuna göre karar vermeye yetkilidir. Ayrıca, yıllık izinlerin ait olduğu yıl içinde kullanılmasının asıl, o yıla ait kullanılmayan iznin müteakip yılda kullanılmasının istisnai bir durum olması nedeniyle birim amirlerinin, memurların yıllık izinlerini yıl içinde, hizmetin aksamamasına dikkat etmek kaydıyla, bir program dâhilinde kullanmaları hususunda gerekli hassasiyeti göstermeleri gerekmektedir. (4) Bir önceki yıldan devreden izin ile cari yıl izni toplamının kısmen veya tamamen kullanılamaması hâlinde, sadece cari yıl iznine denk olan kısmı bir sonraki yılda kullanılabilir. Bu şekilde yıl içinde kullanılan izinler öncelikle bir önceki yıldan devreden izin sürelerinden mahsup edilecektir. (5) Memurun izin süresi bitmeden göreve başlamak istemesi halinde; birimine dilekçe vermek suretiyle iznini keserek göreve başlayabilir. Personel izin uygulamaları bölümünde söz konusu izinle ilgili güncelleme yapılır. (6) Personel İzin Uygulamaları modülüne işlenerek sisteme yansıtılan kişisel kayıtlar, personel intra uygulamasından izlenebilir. İzin dönüşü göreve başlama MADDE 9- (1) Memur, kullandığı iznin bitimini izleyen ilk çalışma gününde görevine başlamak zorundadır. Birimince kabul edilebilir özrü olmaksızın izin bitiminde görevine başlamayanlar hakkında ilgili mevzuat hükümleri uygulanır. Yıllık izinde iken verilen hastalık raporları MADDE 10- (1) Yıllık iznini kullanmakta iken hastalık raporu verilen memurun hastalık izin süresinin yıllık izninin bittiği tarihten önce sona ermesi hâlinde, memur talep ettiği toplam izin süresini geçmeyecek şekilde kalan yıllık iznini kullanmaya devam eder. (2) Yıllık iznini kullanmakta iken hastalık raporu verilen memurun hastalık izin süresinin yıllık izninin kalan kısmından daha fazla olması hâlinde, hastalık izninin bitimini müteakiben memurun göreve başlaması zorunludur. (3) Yıllık iznini kullanmakta iken hastalık raporu verilen memurun, hastalık izni ile yıllık izninin aynı tarihte bitmesi hâlinde, memur izinlerin bittiği tarihte görevine başlar. (4) Hastalık izni sebebiyle kullanılamayan yıllık izinler, 8 inci maddeye göre kullandırılır. Yıllık izin vermekle yetkili amirler ve amirin takdir hakkı MADDE 11- (1) Amirler, memurların yıllık izinlerini kullanmalarında takdir hakkına sahiptirler. Ancak, bu hak personele kanunla verilen izin hakkını ortadan kaldıracak biçimde genişletilemez. (2) Amirler bu yetkilerini, görevin aksamamasını ve memurların isteklerini birlikte göz önünde bulundurarak, adalet ve eşitlik ilkeleri çerçevesinde memurların yıllık izin zamanını planlayarak kullanırlar.

İzinli memurun göreve çağrılması MADDE 12- (1) Yıllık iznini kullanmakta olan memurun hizmetine ihtiyaç duyulması halinde, izin vermeye yetkili amirler veya üst amirlerce yazılı veya sözlü olarak göreve çağrılabilir. Bu durumda memurun belli yol süresini takip eden ilk iş gününde görevine dönmesi zorunludur. ÜÇÜNCÜ BÖLÜM Mazeret İzinleri Analık izni MADDE 13- (1) Kadın memura doğum yapmasından önce 8 hafta ve doğum yaptığı tarihten itibaren 8 hafta olmak üzere toplam 16 hafta süre ile aylıklı izin verilir. Çoğul gebelik halinde doğumdan önceki 8 haftalık süreye 2 hafta süre eklenir. Ancak, beklenen doğum tarihinden 8 hafta öncesine kadar sağlık durumunun çalışmaya uygun olduğunu tabip raporuyla belgeleyen memur, isterse doğumdan önceki 3 haftaya kadar çalışabilir. Bu durumda, kadın memurun doğum yaptığı tarihten önce fiilen çalıştığı süreler doğum sonrası analık izni süresine eklenir. (2) Doğumdan önceki üç haftaya kadar çalışabileceği tabip raporuyla onaylanan ve doğum sonrası analık iznine eklenmesi gereken azami beş haftalık süre içerisinde kanuni izinlerini kullanan memurun, doğum sonrası analık iznine sadece doğum öncesi analık izni içerisinde fiilen çalışarak geçirdiği sürelerin eklenmesi gerekmekte olup, bu süre içerisinde alınan kanuni izinler doğum sonrası analık iznine ilave edilmez. (3) Memurun doğumdan önceki sekiz haftalık analık izninin, doğum tarihinden önceki üç haftaya kadarki kısmını çalışarak geçirebileceği, bu durumda tabip raporuna bağlı olarak fiilen çalışarak geçirdiği azami beş haftalık izin süresinin doğum sonrası analık izni süresine ekleneceği hükme bağlanmış olduğundan, sağlık durumunun uygun olduğunu tabip raporu ile belgelendirmeden çalışmaya devam eden memurun fiilen çalıştığı süreler doğum sonrası analık iznine eklenmez. (4) Doğumun erken gerçekleşmesi sebebiyle, doğum öncesi analık izninin kullanılamayan bölümü de doğum sonrası analık izni süresine ilave edilir. (5) Memurun otuz ikinci haftadan önce doğum yapması halinde, erken doğum sebebiyle kullanılamayan sekiz haftalık doğum öncesi analık izni süresinin tamamı doğum sonrası analık iznine ilave edilir. (6) Memurun otuz ikinci haftadan önce ölü doğum yapması halinde; doğumun ölü doğum ya da düşük olduğuna tabip tarafından karar verilmesi gerekmektedir. Söz konusu karar vakanın ölü doğum olduğu yönünde ise, memurun erken doğum sebebiyle kullanamadığı sekiz haftalık doğum öncesi analık izninin tamamı doğum sonrası analık iznine ilave edilir. (7) Doğumun beklenen tarihten sonra gerçekleşmesi halinde, fazladan geçen süreler doğum sonrası analık izni süresinden düşülmez.

(8) 8 haftalık doğum öncesi analık izni süresi içinde memuriyete yerleştirilmesi yapılan memurun göreve başladığı tarihten itibaren 8 haftalık doğum öncesi izin süresinin kalan kısmı kullandırılır. (9) Devlet memurluğuna atanmadan önce doğum yapan ve doğum yaptığı tarihten itibaren 8 haftalık süre içerisinde göreve başlayanlara, doğum yaptığı tarih dikkate alınarak sadece 8 haftalık doğum sonrası analık izni süresinin kalan kısmı kullandırılır. (10) Herhangi bir nedenle aylıksız izinli olan memurun aylıksız izin süresi içerisinde doğum yapacak olması sebebiyle aylıksız izninin kesilerek göreve başlama şartı aranmaksızın analık izni kullanmak istemesi halinde kendisine doğum öncesi ve doğum sonrası analık izni verilir. Süt izni MADDE 14- (1) Kadın memura, çocuğunu emzirmesi için doğum sonrası analık izni süresinin bitim tarihinden itibaren ilk altı ayda günde üç saat, ikinci altı ayda günde bir buçuk saat süt izni verilir. (2) Süt izninin hangi saatler arasında ve günde kaç kez kullanılacağı hususu kadın memurun tercihine bırakılmış olup, kendisine uygun olan saatlerde kullanabilir. Kadın memurun bir dilekçe ile süt iznini ne şekilde kullanmak istediğini birimine bildirmesi gerekir. (3) Süt izninin, memurun çocuğunu emzirmesi için günlük olarak kullandırılması gereken bir izin hakkı olması sebebiyle bu iznin birleştirilerek sonraki günlerde kullandırılmasına imkân bulunmamaktadır. Babalık izni MADDE 15- (1) Erkek memura, isteği üzerine eşinin doğum yapması nedeniyle doğum tarihinden itibaren on gün babalık izni verilir. (2) Doğumda veya doğum sonrasında analık izni kullanılırken annenin ölümü hâlinde, isteği üzerine memur olan babaya anne için öngörülen süre kadar izin verilir. Engelli çocuğun hastalanması halinde verilecek izin MADDE 16- (1) Memura; en az yüzde 70 oranında engelli ya da süreğen hastalığı olan çocuğunun (çocuğun evli olması durumunda eşinin de en az yüzde 70 oranında engelli olması kaydıyla) hastalanması hâlinde hastalık raporuna dayalı olarak anne veya babadan sadece biri tarafından kullanılması kaydıyla bir yıl içinde toptan veya bölümler hâlinde on güne kadar mazeret izni verilir. Evlilik izni MADDE 17- (1) Memura, isteği üzerine kendisinin veya çocuğunun evlenmesi halinde resmi nikah tarihinden (düğünün nikahtan sonra yapılması durumunda düğün tarihinden) itibaren yedi gün izin verilir. Ölüm izni MADDE 18- (1) Memura, isteği üzerine eşinin, çocuğunun, kendisinin veya eşinin ana, baba veya kardeşinin ölümü hallerinde ölüm tarihinden itibaren yedi gün izin verilir.

Amirin takdirine bağlı olan mazeret izinleri MADDE 19- (1) 13, 14, 15, 16, 17 ve 18 inci maddelerde belirtilen haller dışında, memurlara mazeretleri nedeniyle bir yıl içinde toptan veya kısım kısım olarak on gün izin verilebilir. (2) Memura, zorunluluk halinde ve memurun gelecek yıl kullanacağı yıllık izninden düşülmesi şartıyla ikinci defa on gün mazeret izni verilebilir. (3) Yıllık izne hak kazanmayan aday memurlara, mazeretleri halinde en çok on güne kadar mazeret izni verilebilir. Mazeret izni ile ilgili diğer hususlar MADDE 20- (1) 19 uncu maddenin 1 inci ve 2 nci fıkrasına göre verilecek mazeret izinleri memurun isteği üzerine 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 104 üncü maddesinin (C) fıkrasında belirtilen amirler tarafından verilir. (2) Mazeret izinlerinde ayrıca yol izni verilmez. (3) Bu izinler sırasında özlük haklarına dokunulmaz. DÖRDÜNCÜ BÖLÜM Hastalık Ve Refakat İzni Hastalık izni MADDE 21- (1) Memura, aylık ve özlük hakları korunarak verilecek raporda gösterilecek lüzum üzerine kanser, verem ve akıl hastalığı gibi uzun süreli bir tedaviye ihtiyaç gösteren hastalığı hâlinde on sekiz aya kadar, diğer hastalık hâllerinde ise on iki aya kadar hastalık izni verilir. Azamî izin sürelerinin hesabında, aynı hastalığa bağlı olarak fasılalarla kullanılan hastalık izinleri de, iki izin arasında geçen sürenin bir yıldan az olması kaydıyla dikkate alınır. (2) Birinci fıkrada belirtilen azami süreler kadar hastalık izni kullanan memurun bu iznin sonunda işe başlayabilmesi için iyileştiğine dair resmî sağlık kurulu raporunu ibraz etmesi zorunludur. Bu rapor, yurt dışındaki memurlar için ilgili ülkenin mahallî mevzuatına göre düzenlenir. İzin süresinin sonunda, hastalığının devam ettiği resmî sağlık kurulu raporu ile tespit edilen memurun izni, birinci fıkrada belirtilen süreler kadar uzatılır. Bu sürenin sonunda da iyileşemeyen memur hakkında emeklilik hükümleri uygulanır. Memurun, hastalığı sebebiyle yataklı tedavi kurumunda yatarak gördüğü tedavi süreleri, birinci fıkrada belirtilen hastalık iznine ait sürenin hesabında dikkate alınır. (3) Görevi sırasında veya görevinden dolayı bir kazaya veya saldırıya uğrayan veya bir meslek hastalığına tutulan memur, iyileşinceye kadar izinli sayılır. (4) Memurlara tek hekim raporu ile bir defada en çok on gün rapor verilebilir. Raporda kontrol muayenesi öngörülmüş ise kontrol muayenesi sonrasında tek hekim tarafından en çok on gün daha rapor verilebilir.

Belgenin tamamı için yukarıdaki PDF'i görüntüleyin veya indirin.